نمي‌توانم حتي يك اشتباه را در كارم تحمل كنم

به چيزي كمتر از كامل و ايده آل بودن قانع نمي‌شوم

هر چقدر كاري را خوب انجام داده باشم باز هم از عملكردم ناراضي هستم.

احساس مي‌كنم هميشه بايد در زندگي (درس ، كار و غيره) كاملاً موفق باشم.

وقتي به هدفهايم مي‌رسم باز هم احساس نارضايتي مي‌كنم.

اهداف و آرمانهايم بسيار عالي هستند.

هر چقدر كاري را درست انجام داده باشم باز هم احساس مي‌كنم كاملاً درست انجام نداده‌ام.

اگر حتي يك اشتباه در كارم باشد ناراحت و آشفته مي‌شوم.

در مورد هر كار جزئي كه انجام مي‌دهم ترديد مي‌كنم.

احساس مي‌كنم خيلي كمال گرا هستم.

از بستگانم انتظار دارم كه كامل و ايده آل باشند.

وقتي از كسي مي‌خواهم كاري انجام دهد، اتنظار دارم آن را كامل و بي نقص انجام دهد.

نمي‌توانم اشتباه ديگران را تحمل كنم.

هيچ وقت از عملكرد ديگران احساس رضايت نمي‌كنم.

انتظار دارم ديگران همواره منظم و دقيق باشند.

وقتي كسي كاي را نصفه و نيمه، انجام مي‌دهد احساس مي‌كنم اصلاً انجام نداده است.

انتظار دارم ديگران به دنبال اهداف و آرمان‌هاي عالي باشند.

تصور مي‌كنم ديگران بتوانند انتظارات مرا بر آورده سازند.

نمي‌توانم نسبت به كساني كه براي تحقق اهداف و آرمان‌هاي عالي تلاش نمي‌كنند، احساس خوبي داشته باشم.

خانواده ام از من انتظار دارند كامل و ايده آل باشم.

اطرافيانم انتظار دارند در هر كاري كاملاً موفق باشم.

وقتي كاري انجام مي‌دهم احساس مي‌كنم ديگران با ديدي انتقادي در مورد آن قضاوت خواهند كرد.

هر چقدر كاري را كامل و بي نقص انجام مي‌دهم باز هم ديگران انتظار دارند كه كامل تر انجام دهم.

احساس مي‌كنم ديگران بيش از حد از من توقع دارند.

در كودكي هرگاه كاري را كاملاً درست انجام نمي‌دادم، سرزنش و تنبيه مي‌شدم.

والدينم هيچ وقت اشتباهات مرا ناديده نگرفتند.

والدينم از من مي‌خواستند كه در هر كاري و هر چيزي بهترين باشم.

اگر اشتباهي از من سر بزند ديگران به ديده تحقير به من نگاه مي‌كنند.